ZACHWYT DEKRETOWANY

Naturę współczesnego kryzysu myśli estetycznej nietrudno jest określić. Wynika on z rozbieżności między ową myślą a rzeczywistością, czyli sferą zjawisk zwanych potocznie artystycznymi, z nieprzystawania dawno wypracowanych i wciąż szeroko używanych pojęć estetyki do tej rzeczywistości, z pogłębiającej się wciąż różnicy między zakresami przedmiotowymi estetyki i współczesnej sztuki. Znacznie więcej trudności sprawia natomiast lokalizacja historyczna tego kryzysu. Trudno mianowicie orzec, czy zaczął się on dopiero kilkadziesiąt lat temu, wraz z ekspansją awangard artystycznych z jednej strony, a kultury masowej z drugiej – czy też znacznie wcześniej: wtedy, gdy estetyka filozoficzna obejmowała jeszcze swymi pojęciami i dociekaniami cały uznany zakres zjawisk artystycznych. Witold Kalinowski, ZACHWYT DEKRETOWANY

12 punktów sztuki kontekstualnej

1

Nie istnieją przedmioty pozbawione znaczeń i nie istnieją znaczenia pozbawione przedmiotów, jeden i ten sam przedmiot może mieć różne znaczenia w różnych kodach; jedno i to samo znaczenie można przypisać różnym przedmiotom. Prowadzi to do dwóch rodzajów wieloznaczności:
1. wieloznaczności przedmiotów mających to samo znacznie
11. wieloznaczności znaczeń mających ten sam przedmiot.
W określonym kontekście tylko jedno ze znaczeń przyjmujemy za prawdziwe. Kryterium wyboru jest kryterium prawdy.

2
Jan Świdziński, 12 punktów sztuki kontekstualnej

UCIECZKA W METASZTUKĘ

Pogłębiający się ciągle proces intelektualizacji oraz instytucjonalizacji sztuki współczesnej doprowadził w drugiej połowie dwudziestego wieku do powstania jej nowej mutacji, którą można określić mianem metasztuki. Chociaż ugruntowane w artystycznych faktach, rozróżnienie między obszarem sztuki i metasztuki nie jest łatwe, bowiem przedstawiciele tej drugiej starają się zatrzeć demarkacyjną linię podziału. Autor przedstawia własną propozycję takiego rozróżnienia oraz uzasadniające je kryteria. Jerzy Hanusek, Estetyka i Krytyka, 6 (1/2004)